“Μεγάλη μπουκιά φάε …μεγάλη κουβέντα μη λες” …λέει ο ελληνικός λαός …και για άλλη μια φορά επιβεβαιώθηκε. Πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρις, εκτέθηκε το γνωστό “τσίρκο” του “ανθρωπισμού” και του “πολιτισμού”. Εκτέθηκε το μισελληνικό “κονκλάβιο” της πολιτικής και της “διανόησης” στην Ελλάδα. Μητσοτάκης, Κοέν, Δήμου, Φραγκουδάκη και τα άλλα τα “παιδιά”, αναγκάζονται τώρα και κρύβονται. Μαθαίνουν να σφυρίζουν και να μιμούνται το παιδί του Λουντέμη, που μετρούσε τ’ άστρα.
Δεν μπορούν να πάρουν τη “σημαία” του ανθρωπισμού και του πολιτισμού και να την μπήξουν στην “καρδιά” των Ελλήνων. Αυτοί, οι οποίοι ψάχνουν ευκαιρίες, για να βγουν και να καταγγείλουν “βαρβαρότητες”, τώρα κρύβονται.
Στη θέση του κατηγορούμενου αυτή τη φορά δεν είναι οι Έλληνες και η Ελλάδα, για να βγουν και να τους βρίσουν. Στη θέση του κατηγορούμενου είναι πλέον το κράτος του Ισραήλ. Το κράτος των επαγγελματιών θυμάτων. Το κράτος των αφεντικών τους. Το θέμα της ισραηλινής αθλιότητας είναι “πιασάρικο” και εύκολο στον χειρισμό του, αλλά απαγορευμένο. Είναι θέμα, το οποίο ενδείκνυται για πύρινους λόγους και για εκ του ασφαλούς επίδειξη ευαισθησίας, αλλά δυστυχώς δεν μπορούν να το
