Και αυτοί είναι οι νόμοι της σπειροειδούς ανάπτυξης της δράσης, της οργάνωσης, συνακόλουθα και της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ του λαού…ΟΤΑΝ ένας αγώνας δεν αναβαίνει πολιτικά στάδια και οργανωτικές μορφές ανάπτυξης είναι αδιέξοδος και οδηγεί σε καταστροφικές απογοητεύσεις και ήττες.
Η Αριστερά θα έπρεπε να το γνωρίζει αυτό από την πλούσια ιστορική εμπειρία των Κινημάτων που έχει συμπυκνωθεί στην επαναστατική θεωρία.
Αλλά αυτή η «αριστερά», σε όλες της ποικιλίες της, δεν έχει ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ με την Αριστερά, συνακόλουθα ούτε με τη σοσιαλιστική Θεωρία και Πράξη.
Πριν αναλύσουμε κάποια αλφαβητικά ζητήματα θα παραθέσουμε ένα απόσπασμα άρθρου μας, το πλέον πρόσφατο.
Υπάρχουν τα κείμενα εδώ:
http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?p=24108#24108
Οι αγώνες δεν είναι παρελάσεις
Η συνταγή της θανατικής καταδίκης κάθε λαϊκού αγώνα είναι γνωστή και πιστά εφαρμοσμένη, χρόνια και χρόνια, από την αξιοθρήνητη «αριστερά» και τους ακόμα πιο θλιβερούς συνδικαλιστές εργατοπατέρες: Το «κλείδωμα» της λαϊκής οργής και ενεργητικότητας στο μπουκάλι των κομματικών και συνδικαλιστικών παρελάσεων. Αυτοί οι «κλειδοκράτορες» της λαϊκής οργής ανακηρύσσουν
eus320x240.jpg)
