Ο ελληνικός λαός θα πληρώσει 9.943.697 ευρώ στο Ισραηλιτικό Συμβούλιο, το οποίο δεν αποδίδει ούτε ένα λεπτό φόρο στην Ελλάδα!

Ενώ ήδη με βάση το υπ’ αριθμόν 182 Προεδρικό Διάταγμα (22-3-1978), βάσει του οποίου το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, όντας Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου(!) έχει (και ασκεί) δικαιώματα, τα οποία μόνο το Κράτος κατέχει. Ειδικότερα, με αυτό το Π.Δ.!
«Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (Ελλάδος) δικαιούται να εισπράττει φόρους, για δική του χρήση, από τους εβραίους που διαμένουν στην Ελλάδα, αντί του ελληνικού κράτους»!!! Με απλά λόγια, κανένας εβραίος δεν πληρώνει φόρο στο ελληνικό δημόσιο, αλλά μόνο στο Κ.Ι.Σ.!!! Επειδή όμως ο νόμος «επεκτάθηκε», αργότερα, αποφασίσθηκε πως και οι χριστιανοί που μετέχουν στο Κ.Ι.Σ. απαλλάσσονται της καταβολής φόρων στο ελληνικό δημόσιο. (βλέπε εδώ  και εδώ)

Δεν μένουν όμως μόνο εκεί. Η προδοσία κατά της Ελλάδος συνεχίζεται. «Το ελληνικό Δημόσιο (ότι έχει απομείνει), αναλαμβάνει την υποχρέωση καταβολής στην Ι.Κ.Θ. συνολικά ποσού εννέα εκατομμυρίων εννιακοσίων σαράντα τριών χιλιάδων εξακοσίων ενενήντα επτά (9.943.697) ευρώ» ..  για μια αγωγή του 1961!!

Πιο συγκεκριμένα:

Οι τοκογλύφοι απαιτούν: «Χρωστάτε; Πουλήστε!»

Tην Τρίτη το βράδυ, όταν τελείωσε η περαντζάδα του Γι­ώργου Παπανδρέου στις πρωτεύουσες των τριών με­γαλύτερων θεσμικών δανειστών, συμμάχων και εταίρων της Ελλάδας, δηλαδή στο Βερολίνο, το Παρίσι και την Ουάσιγκτον – και μάλιστα με τη... σειρά που επιβάλλει το ύψος των χρεών μας προς τις Γερμανία, Γαλλία και ΗΠΑ –, το αποτέλεσμα ήταν το αναμενόμενο: στήριξη με ωραία λόγια, αλλά καμιά εγγύηση για πραγματική βοήθεια προς τη χειμαζόμενη ελληνική οικονομία.
Μόνο επικοινωνιακό «όφελος», ο πόλεμος «κατά των κερδοσκό­πων» και η άρση του καθεστώτος της βίζας για την είσοδο Ελλήνων στις ΗΠΑ. Ποιοι όμως θα πολεμήσουν μαζί μας κατά της κερδοσκοπίας; Ακριβώς αυτοί που κρατούν στα χαρτοφυλάκιά τους τα... τεκμήρια της ντε φάκτο χρεοκοπίας μας – ως αποτέλεσμα της δικής τους, θεσμικής κερδοσκοπίας.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, πριν από οποιαδήποτε επίσημη πτώ­χευση – η οποία προς το παρόν βλάπτει πολυποίκιλα τα συμφέροντα των μεγάλων δανειστών μας – έρχεται το στάδιο της οικονομικής «κα­τοχής», την οποία κανείς δεν διαψεύδει.