Τελευταία διαβάζω διάφορα σχόλια στον τύπο, που σχετίζοται τόσο με το ηθικό του μόνιμου προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων όσο και με κάποια "κύματα" μαζικών αποχωρήσεων στρατιωτικών λόγω της κατ εξακολούθηση ανόητης αντιμετώπισής τους απ τους πολιτικούς.
Σε κάποιες περιπτώσεις η μεταφορά της είδησης συνοδεύεται από σχόλια λοιδορίας καλά αμειβόμενων βολεμένων παπαγάλων που πανηγυρίζουν για το επικείμενο ψαλίδισμα των εισοδημάτων και των «προνομίων» των ανθρώπων αυτών που φυλάνε Θερμοπύλες.
Ως απάντηση στα τιτιβίσματα του αίσχους παρουσιάζω ένα εξαιρετικό σχόλιο απο κάποιον Έλληνα αξιωματικό
Το σχόλιο το άφησε με ΠΛΗΡΕΣ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ
Επειδή δεν γνωρίζω αν μετατρέποντας το σε κανονική ανάρτηση του δημιουργήσω πρόβλημα, το δημοσιευω αφαιρώντας το ονοματεπώνυμο.
Γράφει ο Γ.Α.
ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1986 ΗΡΘΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΣΣΕ, ΤΟΥ ΞΕΦΥΓΕ ΕΝΑ ΔΑΚΡΥ.
ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟΤΕ(19 ΕΤΩΝ) ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΣΚΛΗΡΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΧΡΟΝΙΑ,ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΚΟΥΧΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΚΛΕΓΕ ΠΟΤΕ.
ΟΤΑΝ ΕΙΔΑ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΔΑΚΡΥ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΕΚΑΝΑ Σ'ΕΚΕΙΝΟΝ ΤΟΝ ΜΑΚΡΥΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ (ΝΕΑ ΑΠΟΛΛΩΝΙΑ) ΤΟΠΟ. ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΠΙΟ ΒΑΘΥ ΥΠΗΡΧΕ ΣΤΟ "ΚΑΨΟΝΙ" ΣΤΟΝ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ (ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΛΗ ΕΝΟΙΑ) ΒΙΑ ΠΟΥ ΥΠΟ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΑΜΕ. ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ ΤΙ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΩ ΟΤΙ
