Ἔκκληση στούς γονεῖς γιά τήν προστασία τῆς ὀρθόδοξης πίστης τῶν παιδιῶν μας

Μετά τήν πρόσφατη διαμαρτυρία μου στό διαδίκτυο καί σέ ἀρμόδιες ἀρχές σχετικά μέ τίς σχολικές ἐπισκέψεις σέ ἰουδαϊκές συναγωγές (http://hristospanagia3.blogspot.gr/2012/05/blog-post_9530.html), ἀλλά καί ἔν ὄψει τῆς ριζικῆς «μετάλλαξης» τοῦ Μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν πού μαγειρεύει τό Ὑπουργεῖο Παιδείας  ἀπό ὁμολογιακό, σέ πολυθρησκειακό-γνωσιολογικό, ἀπευθύνομαι ἀγαπητοί Γονεῖς σέ ἐσᾶς καί σᾶς ἐνημερώνω τά ἑξῆς:

Βάσει τοῦ Ἑλληνικοῦ Συντάγματος:

Οἱ γονεῖς ἔχουν τό δικαίωμα νά ἐπιλέγουν τό θρήσκευμα τῶν τέκνων τους, ἀποτελεῖ σημαντικό μέρος τῆς ἐπιμέλειάς τους καί προστατεύεται ἔμμεσα ἀπό τό Σύνταγμα στό ἄρθρο 21, ὅπου κατοχυρώνεται ἡ προστασία τῆς οἰκογένειας.

Aπάντηση στην Άννα Φραγκουδάκη που ζητά μάθημα Θρησκειολογίας

Σαν να μην έφτανε η υποβάθμιση του μαθήματος των θρησκευτικών του λυκείου με τη σχεδιαζόμενη μετατροπή τους σε μάθημα επιλογής, η Άννα Φραγκουδάκη επέλεξε σήμερα με άρθρο της στα ΝΕΑ να ανοίξει και το ζήτημα του περιεχομένου του μαθήματος, ζητώντας τη μετατροπή του σε Θρησκειολογία και κατηγορώντας το ως κατηχητικό. Φίλη και συνεργάτιδα της Θάλειας Δραγώνα κάνει και εκείνη ό,τι μπορεί για την αποχριστιανοποίηση του ελληνικού σχολείου, υποστηρίζοντας δήθεν τα δικαιώματα και τα προσωπικά δεδομένα των μαθητών. Η αντίδραση Θεολόγων αλλά και Ιεραρχών στη σχεδιαζόμενη από την κυβέρνηση υποβάθμιση των Θρησκευτικών του Λυκείου προκαλεί την άμεση αντίδραση των γνωστών υποστηρικτών της αποχριστιανοποίησης της παιδείας μας.....
Το άρθρο της Άννας Φραγκουδάκη αναφέρετε σε όλες τις «οδυνηρές» πραγματικότητες του ελληνικού σχολείου «Την πρωινή σχολική προσευχή, τον οργανωμένο εκκλησιασμό, τις θρησκευτικές εικόνες στις τάξεις, το μάθημα των Θρησκευτικών που είναι κατήχηση στο ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα» τις οποίες συζήτησε με εκπαιδευτικό που «τυχαίνει να είναι θρησκευόμενος άνθρωπος»!
Δεν θα απαντήσουμε στην έτσι κι αλλιώς παιδική αντίληψη περί κατήχησης που έχει η αρθρογράφος. Μόνο θα της υπενθυμίσουμε πως η εικόνα που παρουσιάζει τους Ορθόδοξους μαθητές να κοιτούν

Ο ΟΜΟΛΟΓΙΑΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΩΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ

Συγκλονίστηκα πραγματικά από την ανάγνωση άρθρου του κ. Ιωάννη Τάτση στην ιστοσελίδα “Θρησκευτικά”. Παραθέτει μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα πληροφορία αναφορικά με την προσπάθεια των κυβερνώντων και των συνοδοιπόρων τους να αποχρωματίσουν το μάθημα των θρησκευτικών από τον ορθόδοξο χαρακτήρα του και να το μετατρέψουν σε θρησκειολογικό μάθημα με πολιτιστικό και συγκρητιστικό περιεχόμενο.
ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
_________________
Γράφει χαρακτηριστικά: “Οι περισσότεροι θεολόγοι των σχολείων ζητούμε τη διατήρηση του ορθόδοξου, χριστιανικού, πατερικού χαρακτήρα του θρησκευτικού μαθήματος από το οποίο, εφόσον το επιθυμούν, θα μπορούν να απαλλαγούν αλλόθρησκοι και ετερόδοξοι μαθητές.
Ωστόσο μικρή ομάδα θεολόγων προτείνει ένα μάθημα που θα «ανοιχτεί» τόσο πολύ στις άλλες θρησκείες και τις αιρετικές ομολογίες ώστε να γίνει υποχρεωτικό για όλους τους μαθητές ανεξαρτήτως θρησκεύματος.
Το κύριο επιχείρημά τους είναι ότι η σύνθεση του ελληνικού σχολείου έχει αλλάξει, σε αυτό φοιτούν πολλοί αλλοδαποί μαθητές και άρα το θρησκευτικό μάθημα πρέπει να πάψει να είναι αποκλειστικά ορθόδοξο χριστιανικό.
Είναι όμως οι αλλοδαποί μαθητές αλλόθρησκοι ή ετερόδοξοι; Είναι γνωστό ότι το μεγαλύτερο μέρος των αλλοδαπών μαθητών των ελληνικών σχολείων προέρχεται από τη γειτονική Αλβανία. Η πλειονότητα μάλιστα των μαθητών αυτών είναι παιδιά που γεννήθηκαν στην Ελλάδα. Ως γνωστόν, λόγω του αθεϊστικού καθεστώτος της κομμουνιστικής Αλβανίας οι περισσότεροι Αλβανοί είχαν γίνει πλήρως αδιάφοροι προς κάθε θρήσκευμα. Έτσι στην πλειονότητά τους οι Αλβανοί έχασαν τις θρησκευτικές τους ρίζες είτε τις χριστιανικές είτε τις μουσουλμανικές. Με τον ερχομό τους στην Ελλάδα οι περισσότεροι δέχτηκαν ως πίστη και θρησκεία τους το Χριστιανισμό, βαπτίστηκαν και πολλοί που δεν το έπραξαν ακόμη σχεδιάζουν να βαπτιστούν. Ελάχιστοι Αλβανοί, από αυτούς που σήμερα ζούνε στην Ελλάδα, είναι μουσουλμάνοι στο θρήσκευμα. Έτσι η πλειονότητα των αλλοδαπών μαθητών των ελληνικών σχολείων, οι εξ Αλβανίας προερχόμενοι, είναι μεν αλλοδαποί, όχι όμως και αλλόθρησκοι.
Επιπλέον μεγάλες ομάδες αλλοδαπών μαθητών προέρχονται από τις λεγόμενες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης (Βουλγαρία, Σερβία, Ρουμανία κτλ.) και όλοι αυτοί είναι αλλοδαποί μεν, Ορθόδοξοι

Η επικαλούμενη από καιρού πρόοδος ψάχνει και βρίσκει κάθε τόσο ποικίλους τρόπους και διάφορες μεθοδεύσεις για την αποϊρεποίηση των πάντων.

Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης

Μακεδονία

 

Διαδίδεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εξέδωσε σειρά οδηγιών για την υποβάθμιση ή και την κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών στα σχολεία. Έτσι, διάφοροι ταγοί του υπουργείου Παιδείας (ή όπως αλλιώς σήμερα λέγεται) προσπάθησαν όσο μπορούσαν να υποβαθμίσουν το μάθημα. Τελικά, σήμερα πληροφορούμεθα ότι το Συμβούλιο της Ευρώπης θεωρεί απαραίτητη τη διδασκαλία των Θρησκευτικών στα σχολεία.

Συμφωνήθηκε μάλιστα από το ως άνω Συμβούλιο ότι είναι αναγκαία η εξασφάλιση της υποχρεωτικής διδασκαλίας των Θρησκευτικών, αλλά και χρήζει ενισχύσεως η επιμόρφωση των θεολόγων ώστε να αναβαθμιστεί το μάθημα και ο ρόλος των εκπαιδευτικών που το διδάσκουν. Είναι γεγονός, όπως ελέχθη, πως η θρησκεία αποτελεί κύριο συστατικό μιας κοινωνίας που συμβάλλει στην κοινωνική συνοχή. Είναι επιτακτική η ανάγκη για όλους τους μαθητές να γνωρίζουν την πλούσια θρησκευτική παράδοση και προσφορά του τόπου τους. Μάλιστα, ο αντιπρόσωπος της Ελλάδος στο Συμβούλιο της Ευρώπης καθηγητής κ. Κ. Ζορμπάς δήλωσε ότι είναι αναγκαία η διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών ακόμη και στους μετανάστες.
Αν αυτά ισχύουν για άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν θα πρέπει να ισχύουν για την παρτίδα μας; Η αλήθεια της Ορθοδοξίας αποτελεί το απόσταγμα της ζωής μας. Ας παραδειγματιστούμε τουλάχιστον από τις πρώην κομμουνιστικές χώρες που επαναφέρουν τη διδασκαλία των Θρησκευτικών, κι εμείς το αφαιρούμε με τη μέθοδο του σαλαμιού. Δυστυχώς, στη μοντέρνα Ελλάδα αρχίζει να επικρατεί σε κάποια πολιτικά κέντρα μια εναντίωση στην Ορθοδοξία. Ίσως στην αντίδραση αυτή υπάρχει και κάποια ψυχολογική ερμηνεία. Στην Ελλάδα δεν ακούστηκε να αντιδράσει μαθητής για το μάθημα αυτό ή τις εικόνες.
Αξίζει να αναβαθμιστεί το μάθημα με την καλή παιδεία των καθηγητών και των δασκάλων, τον τρόπο διδασκαλίας, τη συγγραφή κατάλληλων και ωραίων σχετικών βιβλίων αλλά και με την πρόκληση ενδιαφέροντος των παιδιών, που σίγουρα έχουν πολλές απορίες. Αν βγάλουμε τις εικόνες από τις αίθουσες διδασκαλίας, θα πρέπει να βγάλουμε και τους σταυρούς από τους λαιμούς των παιδιών και από τη σημαία μας.
Κατά την υπάρχουσα νομολογία, στην ελληνική εκπαίδευση οι μαθητές θα πρέπει να ενισχύονται στην αγάπη τους για την πατρίδα και την Ορθοδοξία. Κατά τον καθηγητή κ. Ι. Κονιδάρη, που εύστοχα πρόσφατα τόνισε “όταν αυτή τη στιγμή ως έθνος διερχόμεθα μια τραγική περίοδο της ιστορίας -και δεν εννοώ μόνο κοινωνική ή οικονομική αλλά και αξιακή-, δεν υπάρχει λόγος να ανοίξουμε μια συζήτηση που θα διασπάσει την κοινωνική συνοχή”.
Όπως έχουμε ξαναγράψει, ορισμένοι σημερινοί πολιτικοί άρχοντες δεν τρέφουν σεβασμό προς την Εκκλησία. Είναι ανάγκη η Εκκλησία υπεύθυνα να μιλήσει. Δε χρειάζεται να φωνάζει, αλλά είναι ανάγκη να καταθέσει νηφάλιο και υπεύθυνο λόγο άφοβα. Η Εκκλησία σιωπά για να προσεύχεται. Η σιγή διακόπτεται με επίγνωση στις μεγάλες ανάγκες. Η ανάγκη αυτή σίγουρα σήμερα υπάρχει. Στην υποτίμηση της Εκκλησίας, στην παραπληροφόρηση των μαθητών, είναι καιρός να υψωθεί φωνή λελογισμένης διαμαρτυρίας. Πολλοί αγωνιούν και πονούν στη μοναξιά τους, ως πρόβατα δίχως ποιμένα.
Τι όραμα, τι νόημα, τι σκοπό ζωής θα δώσουμε στα παιδιά μας; Να βγάλουμε τα Θρησκευτικά από τα σχολεία, και τι να θέσουμε στη θέση τους; Με τι να αντικαταστήσουμε τις εικόνες από τις σχολικές αίθουσες; Τι πρότυπα θα παρουσιάσουμε; Ο αθεϊσμός και ο μηδενισμός τι αποτελέσματα έδωσαν; Είναι μεγάλη η ανάγκη να αναθεωρήσουμε προσεκτικά κάποιες πρόχειρες αποφάσεις που δεν έχουν μελετηθεί καλά και δεν φανερώνουν σοβαρότητα και νηφαλιότητα