«Ὅσοι ἀπομείναμε πιστοὶ στὴν παράδοση, ὅσοι δὲν ἀρνηθήκαμε τὸ γάλα ποὺ βυζάξαμε, ἀγωνιζόμαστε, ἄλλος ἐδῶ, ἄλλος ἐκεῖ, καταπάνω στὴν ψευτιά. Καταπάνω σ᾿ αὐτοὺς ποὺ θέλουνε την Ἑλλάδα ἕνα κουφάρι χωρὶς ψυχή, ἕνα λουλούδι χωρὶς μυρουδιά.» Φώτης Κόντογλου - Παράδοση
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βραβείο Ιπεκτσί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βραβείο Ιπεκτσί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2010

Τουρκική ποίηση και ελληνοτουρκική φιλία (Δεν ξεχνώ)

(Σημείωση: το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μιλιέτ, στην οποία ήταν αρχισυντάκτης, ο γνωστός «ειρηνιστής» και «φιλέλληνας» Αμπντί Ιπεκτσί, ή κατά άλλους ανήκει στον άλλο γνωστό φιλέλληνα Behcet Kemal Caglar και περιλαμβάνεται στην ανθολογία του Τουρκοκύπριου Hasan Sefik Altay με τίτλο «Siirlerle Kutsal Savas ve Direnisimiz» (Ο Ιερός Αγώνας και η Αντίστασή μας στην Ποίηση), και μεταδιδόταν υποχρεωτικά κάθε πρωί τα χρόνια των ενδοκοινοτικών συγκρούσεων (1963-1967), από το ραδιόφωνο Bayrak (= Σημαία, Μπαϊράκι), το οποίο αποτελούσε τη «Φωνή των Τούρκων Αγωνιστών» (Turk Mucahidinin Sesi)).
Οι επιλογές των Υπουργείων είναι πεντακάθαρες. Άλλοτε επιλέγουν να θυμούνται εγκλήματα χτίζοντας μνημεία για το “Ολοκαύτωμα¨ με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων, άλλοτε  ξεχνούν εγκλήματα με τους Έλληνες πρωθυπουργούς να προσκυνούν τον τάφο του Κεμάλ, και άλλοτε θυμούνται το σπίτι του Κεμάλ ανήμερα της μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων.


Το Μίσος

Όσο υπάρχει ο πρόστυχος ο Έλληνας σ’ αυτόν τον κόσμο,
δε βγαίνει μα το θεό αυτό το μίσος από μέσα μου.
Σαν στέκομαι και τον κοιτάζω τον σκύλο,