17 Απριλίου 10Η πρωτοφανής θεομηνία που έχει κτυπήσει την χώρα τους τελευταίους μήνες, ασφαλώς δεν δημιουργήθηκε ξαφνικά ένα πρωί! Είναι η φυσιολογική κατάληξη του συνεχούς κατήφορου της χώρας, σε όλα τα επίπεδα της δημόσιας ζωής. Δυστυχώς ή ευτυχώς όμως φτάσαμε στο τέλος της κατηφόρας! Πιάσαμε πάτο, κατά το κοινώς λεγόμενο.
Δεν είναι οικονομικό μέγεθος η κρίση που βιώνουμε. Δεν είναι καν το άθροισμα της αρνητικής συνεισφοράς των κυβερνήσεων στα δημόσια οικονομικά. Είναι αστεία η προσπάθεια αλλήλων, να χρεώσουν στον αντίπαλο την κρίση, επιστρατεύοντας λογιστικά μεγέθη. Αθροίζοντας τα φέσια που επέφερε στη χώρα ο καθένας τους, από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Απλώς ήλθε η ώρα του λογαριασμού και των συνεπειών ενός χρεοκοπημένου και εν πολλοίς διεφθαρμένου πολιτικού συστήματος. Η κρίση που ζούμε δεν είναι οικονομική, είναι πολιτική. Δεν ξεμείναμε από χρήματα, από πατριωτισμό ξεμείναμε!
«Η σημερινή κρίση- οφείλεται στην έλλειψη ηθικών αρχών. Η εργατικότητα, η εντιμότητα, η αξιοπρέπεια, ο σεβασμός στη γνώμη του άλλου, η συνείδηση καθήκοντος και ευθύνης δεν υπάρχουν πια στον τόπο μας» έλεγε ακριβώς ένα χρόνο πριν, όταν ήδη τα πρώτα σύννεφα εμφανίζονταν απειλητικά στον ορίζοντα, ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, υποδεικνύοντας μάλιστα και
eus320x240.jpg)
